الشيخ الطوسي ( مترجم : صادق حسن‌زاده - حسين حسن‌زاده )

39

الأمالي ( فارسى )

دشمنانم و بلا و گرفتارى چنان مرا در برگرفت و فكر مرا به خود مشغول ساخت در اين هنگام يارى خود را بر من آغاز نمودى و با توانايى خود مرا نيرومند ساختى و سپس برّندگى شمشير او را بر من كند و بىاثر نمودى و اجتماعشان را به تنهايى تبديل نمودى . و مرا بر آنان پيروز گرداندى و هر آنچه به سويم پرتاب نمودند به خودشان بازگرداندى و او را درحالى كه سوزش سينه و آتش خشمناكىاش خاموش نشده بود [ ناكام ] بازگرداندى . درحالى كه اعضاى بدنش كه در آتش درون خود مىگداخت و درحالى كه سپاهيانش به‌جا مانده بودند عقب‌نشينى نمود . و چه بسيار ستمگرى كه با نيرنگ خود قصد ستم به مرا داشت و دام‌هايش را برايم گسترد و به دقت ، نظرش را بر من گماشت و مرا زير نظر گرفت و همچون درنده‌اى كه بر طعمهء خود فرود مىآيد و بر آن نظر مىنمايد و در كمينگاه در انتظار فرصتى باشد كه طعمهء خود را به درد . پس اى معبود من ! تو را صدا زدم درحالى كه به تو پناه مىجستم و به پاسخ سريعت اطمينان داشتم و مىدانستم كه هركس به سايهء حمايت تو پناه آورد درمانده نخواهد شد و هركس به پناهگاه پيروزىات پناهنده شود نمىهراسد پس مرا از ترس او با توانايى خود حفظ نمودى . و چه بسيار ابرهاى تيره‌اى كه تو آن را روشن ساختى و بلاها و گرفتارىهايى كه تو آن را بر طرف نمودى . از آنچه عمل مىكنى پرسيده نمىشوى . من از تو درخواست نمودم پس عطا كردى و درخواست ننمودم پس خود [ به نعمت ] آغاز نمودى و از احسانت خواسته شد پس تو بخل نورزيدى . تو جز نيكى انجام ندادى و من جز داخل شدن در گناهانت و زير پا گذاردن حدودت و غفلت و بىتوجهى از وعده عذابت كارى انجام ندادم . پس ستايش از آن توست و تو صاحب اقتدارى هستى كه مغلوب نمىشوى و توانمندى هستى كه [ در كارهايت ] شتاب نمىكنى . اين جايگاه كسى است كه به كوتاهى در پيشگاه تو معترف است و بر خود به تباه ساختن حق تو گواهى مىدهد . پروردگارا ، به پيامبر والامقام به تو نزديكى مىجويم و به امير المؤمنين روسپيد به تو روى مىآورم ؛ پس مرا از بدى هر آنچه آفريدى و هر آن‌كه به بدى مرا مىطلبد ، پناه ده . به درستى كه آن كار از گشايش تو نمىكاهد و بر توانايى تو دشوار نيست و تو بر هر كار توانايى . پروردگارا ، با دورى از گناهان تا زمانى كه مرا زنده داشته‌اى بر من رحم كن و با ترك دخالت در آنچه به من ربطى